Sala integracji sensorycznej powinna być zaplanowana tak, aby umożliwiać prowadzenie różnorodnych ćwiczeń ruchowych i sensorycznych w bezpiecznych, uporządkowanych warunkach. Nie chodzi jednak o zgromadzenie jak największej liczby elementów. Znacznie ważniejsze jest stworzenie przestrzeni, która pozwala swobodnie zmieniać aktywności, zachować odpowiednią ilość miejsca do ruchu i dopasować wyposażenie do rzeczywistych potrzeb użytkowników. Dobry projekt sali powinien łączyć funkcjonalność, bezpieczeństwo i łatwą organizację codziennej pracy.
Przed wyborem wyposażenia warto określić, jakie rodzaje aktywności będą najczęściej prowadzone w sali. Część przestrzeni może być przeznaczona do ćwiczeń na podłodze, inna do zadań równoważnych, a jeszcze inna do spokojniejszych aktywności wymagających większej koncentracji. Taki podział nie musi być sztywny. Najlepiej, jeśli poszczególne strefy można łatwo modyfikować w zależności od przebiegu zajęć i potrzeb konkretnej osoby.
W sali przeznaczonej do aktywności ruchowej bardzo ważna jest przestrzeń pomiędzy poszczególnymi elementami wyposażenia. Zbyt duża liczba przedmiotów może ograniczać swobodę ruchu i utrudniać prowadzenie ćwiczeń. Warto więc dokładnie sprawdzić wymiary większych elementów i przewidzieć miejsce potrzebne nie tylko do ich ustawienia, ale również do bezpiecznego korzystania z nich. Dobrze zaplanowana sala powinna umożliwiać swobodne przejście i szybką zmianę układu.
Praktyczne elementy to takie, które mogą być używane podczas różnych ćwiczeń. Materace, wałki, kliny, półwałki czy większe miękkie bryły mogą służyć jako podparcia, elementy torów ruchowych lub powierzchnie do określonych aktywności. Dzięki temu nie trzeba wyposażać sali w dużą liczbę bardzo wyspecjalizowanych przedmiotów. Warto wybierać rozwiązania, które można łatwo łączyć i wykorzystywać w różnych konfiguracjach.
Każdy element używany podczas ćwiczeń powinien być ustawiony w sposób odpowiadający jego przeznaczeniu. Należy zwrócić uwagę na stabilność, stan powierzchni, jakość połączeń i możliwość przesuwania się na podłożu. Wokół miejsc, w których wykonywane są bardziej dynamiczne ćwiczenia, warto pozostawić dodatkową wolną przestrzeń. Ważne jest również regularne sprawdzanie stanu wyposażenia i usuwanie z użytkowania elementów, które są uszkodzone lub nadmiernie zużyte.
W sali integracji sensorycznej często znajduje się wiele elementów o różnych rozmiarach. Bez odpowiedniego systemu przechowywania przestrzeń może szybko stać się chaotyczna. Warto więc przewidzieć miejsce na kształtki, materace, drobniejsze pomoce i wyposażenie używane tylko podczas wybranych zajęć. Przedmioty najczęściej wykorzystywane powinny być łatwo dostępne, a te używane sporadycznie mogą znajdować się w dalszej części pomieszczenia.
Sala przeznaczona do pracy sensorycznej nie musi być intensywnie kolorowa ani wypełniona dużą liczbą dekoracji. Nadmiar wzorów, kontrastów i przedmiotów może utrudniać koncentrację. Lepszym rozwiązaniem jest spokojna, uporządkowana baza i wprowadzanie konkretnych bodźców podczas zajęć wtedy, gdy są potrzebne. Pozwala to łatwiej kontrolować charakter aktywności i dostosowywać otoczenie do indywidualnych potrzeb użytkownika.